Mes aventures en Sauternais
Mijn avonturen in de Sauternais

Patrick Deconink

L’excellent souvenir que je vais vous décrire eu son point de départ au printemps 1998 lorsque je décidai de procéder à l’achat d’un gros élévateur pour les besoins du Château Martet.

Rendez-vous fut pris et je reçus rapidement la visite d’un  responsable commercial attaché à une société Bordelaise.
Au cours de notre entretien, ce charmant jeune homme se montrait visiblement plus intéressé par l’architecture de Martet (ancienne Maison Hospitalière des Pélerins de Saint Jacques de Compostelle) que par la technique de ses élévateurs dont il n’arrivait pas à me parler !
 
Tout en regardant  autour de lui, il me dit : Monsieur, je viens de trouver une maison aussi belle que la vôtre, située dans un clos de plus de 3  hectares cerné entièrement de vieux murs et sa porte d’enceinte datant d’Eléonore d’Aquitaine,  avec son parc orné d’arbres magnifiques et son vignoble en appellation Contrôlée Sauternes, bordé sur toute sa longueur par la rivière  Ciron (rivière dont l’humidité ambiante génère la pourriture noble qui fait que Sauternes est Sauternes), avec vue sur les plus grands crus Classés :YQUEM, SUDUIRAUT,etc etc…
J’ai eu une longue négociation avec le propriétaire parti en retraite et nous sommes tombés d’accord sur le prix de ……..
Mais pour mon  grand malheur, mon beau-père, pourtant fortuné, refuse de m’avancer l’argent nécessaire à l’acompte sous prétexte que le vin de Sauternes demande une très grande passion du fait qu’il est impératif de vendanger grain par grain et non grappe par grappe, que la vinification est assez compliquée et pour couronner le tout, il est  passé de mode et  se vend plus difficilement que dans le passé.
 
Malgré le commentaire du beau-père,l’ enthousiasme du jeune devait être fabuleusement communicatif car n’en pouvant plus, je lui dit : Monsieur, combien coûte l’élévateur correspondant à mes besoins, et puis-je voir la propriété que vous me décrivez ? donnez moi les coordonnés du propriétaire et pensez-vous que je puisse discuter sur les mêmes bases que vous ?
Je signai aussitôt son bon de commande en oubliant de discuter du prix, et prévenant mon épouse que je devais m’absenter pour le déjeuner je filai aussitôt sur Sauternes.
 
Après une petite heure d’une route magnifique traversant la superbe région vallonnée de l’Entre deux Mers, j’arrivai enfin à Langon puis enfin à Preignac où devait se trouver l’objet de ma nouvelle convoitise : le CLOS DES REMPARTS.
Croyez-moi, le descriptif de mon interlocuteur du matin était  en dessous de la vérité !!!  je tombai immédiatement sous le charme : le parc et son entrée, la maison, les communs, la vigne, la rivière, l’ancien lavoir public, tout cela était magique tout en demandant bien sûr quelques menus travaux de réhabilitation dont l’emballement m’empêcha de voir l’ampleur …
J’appelai aussitôt le propriétaire, eut confirmation du prix négocié auparavant et lui demandai de se mettre en rapport avec mon notaire afin d’établir les documents nécessaires.
Quelques jours plus tard nous pûmes signer et à l’issue de trois mois je deviens propriétaire de ce beau rêve.
 
Sur le chemin du retour, je me mis à réfléchir et à me rendre compte que mes enfants étaient trop âgés que pour jouer dans une rivière, y faire du kayac etc…et que tout compte fait il était absolument ridicule d’avoir deux résidences secondaires situées dans le même environnement et à une petite heure d’intervalle seulement.
Malgré ces réflexions de bon sens mais un peu trop tardives, je me passionnai réellement pour le vin de Sauternes et l’approche très spécifique qu’il demandait.
 
L’aventure ne se termine cependant pas ici et mérite d’être conté dans un second récit.

Het merkwaardige verhaal dat ik u nu ga vertellen, begon in de lente van 1998 toen ik had beslist om een uit de kluiten gewassen heftoestel te kopen voor gebruik op het Château Martet.

Ik regelde een afspraak en kreeg al snel een commercieel afgevaardigde over de vloer van een bedrijf uit Bordeaux.

Tijdens ons gesprek toonde deze alleraardigste jongeman duidelijk meer interesse voor de architectuur van Martet (het vroegere Gasthuis van de Pelgrims van Santiago de Compostela) dan voor de techniek van zijn heftoestellen, waar hij maar niet over leek te kunnen beginnen!

Om zich heen kijkend vertrouwde hij me toe: "Meneer, ik heb net een huis gevonden dat zo mooi is als het uwe, op een domein van meer dan 3 hectare met een oude muur errond en met een inrijpoort uit de tijd van Eleonore van Aquitanië,  met een park vol prachtige bomen en een wijngaard met een appellation contrôlée Sauternes. Het domein ligt over zijn hele lengte langs de rivier de Ciron (een rivier waarvan de omgevingsvochtigheid zorgt voor de grauwe schimmel die de Sauternes maakt tot wat hij is), met een uitzicht over de grootste "crus Classés": YQUEM, SUDUIRAUT, enz …

Ik heb lang moeten onderhandelen met de pas gepensioneerde eigenaar en uiteindelijk zijn we het eens geraakt over de prijs van ……..

Maar tot mijn grote consternatie weigert mijn nochtans gefortuneerde schoonvader me het geld voor het voorschot voor te schieten onder het voorwendsel dat de Sauternes-wijn heel veel passie vraagt omdat elke druif apart moet worden geplukt en er dus niet per tros wordt geplukt, dat de wijnbereiding zeer complex is en, last but not least, dat de wijn uit de mode is en heden ten dage veel moeilijker verkoopt.

Ondanks de onzinnige bedenkingen van de schoonvader, moet het enthousiasme van de jongeling zeer aanstekelijk zijn geweest,want uiteindelijk zeg ik hem: "Meneer, hoeveel kost het heftoestel dat ik precies nodig heb, en mag ik het landgoed eens zien dat u me daar beschrijft? Kan ik de gegevens van de eigenaar van u krijgen en denkt u dat ik kan onderhandelen met dezelfde voorwaarden als u?

Ik tekende meteen de bestelbon zonder er bij stil te staan dat we eigenlijk niet over de prijs hebben onderhandeld, en verwittigde mijn echtgenote dat ik voor de lunch niet thuis zou zijn. Ik vertrok meteen naar Sauternes.

Na een uurtje te hebben gereden door de prachtige en heuvelachtige Entre deux Mers-streek, kom ik eerst aan in Langon en daarna in Preignac waar zich het voorwerp van mijn nieuwe begeerte situeert: het CLOS DES REMPARTS.

En geloof me, de beschrijving van de jongeman was verre van overdreven!!!  Ik zwichtte meteen voor de charme: het park en de ingang, het huis, de bijgebouwen, de wijngaard, de rivier, de oude publieke wasplaats, het was als een droom.  Er was hier en daar wel wat opknapwerk nodig, dat ik in mijn enthousiasme misschien wat onderschatte …

Ik belde meteen de eigenaar, kreeg de bevestiging van de reeds eerder afgesproken prijs en vroeg hem om contact op te nemen met mijn notaris om de nodige documenten op te maken.

Een paar dagen later konden we onze handtekening zetten: over drie maand later zou ik de nieuwe eigenaar zijn van deze droom.

Op de terugweg begon ik na te denken en realiseerde ik me dat mijn kinderen al te oud zijn om nog in een rivier te spelen, er in te kajakken enz…en dat het alles welbeschouwd gewoon belachelijk is om twee vakantiehuizen te hebben en dan nog wel in dezelfde omgeving en op maar een uurtje of zo van elkaar.

Maar ondanks die wat late nuchtere bedenkingen, raakte ik toch nog zeer geboeid door de Sauternes-wijn en de heel specifieke benadering die ermee gepaard gaat.

Hier eindigt het avontuur echter niet.Maar meer daarover in een volgend verhaal.